H θέση του επιθέτου στην ιταλική γλώσσα.

Εκδόσεις Primus H θέση του επιθέτου στην ιταλική γλώσσα

Το επίθετο άλλες φορές τοποθετείται πριν, κι άλλες μετά το ουσιαστικό το οποίο προσδιορίζει:

● μετά το ουσιαστικό, κατά κανόνα, αποδίδει σε αυτό ιδιότητες ή χαρακτηριστικά, που χρειάζεται να τονιστούν σε σχέση με άλλα. Έχει δηλαδή λειτουργία διάκρισης – περιορισμού:

√ È un’auto nuova. (υπογραμμίζεται το nuova σε σχέση με το grande ή verde, για παράδειγμα)

● πριν το ουσιαστικό έχει, κατά κανόνα, περιγραφική λειτουργία και αποδίδει μια γενική ιδιότητα ή χαρακτηριστικό του:

√ È una nuova auto. (περιγράφεται ένα καινούργιο αυτοκίνητο)

Eπιπλέον, η μετά το ουσιαστικό τοποθέτησή του δίνει στο επίθετο την κυριολεκτική του έννοια:

√ un uomo grande (ένας μεγάλος άνθρωπος σε ηλικία)

ενώ, όταν προηγείται του ουσιαστικού, το επίθετο αποκτά μεταφορική σημασία:

√ un grand’uomo (ένας μεγάλος άνθρωπος σε αξία)

Tο επίθετο, όταν είναι πολυσύλλαβο, συνήθως έπεται του ουσιαστικού που προσδιορίζει:

√ Fa un caldo insopportabile.

Στην περίπτωση που δύο ή περισσότερα επίθετα συνοδεύουν το ουσιαστικό, πρέπει να παρατηρηθεί ότι, συνήθως, μερικά τοποθετούνται πριν και άλλα μετά από αυτό:

√ È una famosa attrice comica.

Kάποιες φορές, ωστόσο, μπορούν στο σύνολό τους να ακολουθούν:

√ Una casa moderna, grande e luminosa.

Eάν προηγείται ενός επιθέτου το επίρρημα molto, τοποθετούνται και τα δύο μαζί μετά από το ουσιαστικό:

√ È una ragazza molto bella. (και όχι: molto bella ragazza)

Aρκετές είναι δε οι τυποποιημένες εκφράσεις όπου το επίθετο που προηγείται αποκτά μια σημασία μερικώς διαφορετική από την κύρια:

√ la dolce vita             √ il Nuovo Mondo

Tέλος, τα επίθετα που δηλώνουν εθνικότητα, ή χρώμα ακολουθούν το ουσιαστικό:

√ ristorante cinese      √ libro blu

Στον εκδοτικό οίκο Primus Εκδόσεις, από το 1990, συγγράφουμε βιβλία που συμβάλλουν στην προώθηση και στην διάδοση της ιταλικής και της ισπανικής γλώσσας και κουλτούρας. Στο το βιβλίο μας Grammatica della lingua italiana in pratica, παρουσιάζεται όλη η θεωρία της ιταλικής γραμματικής από το αλφάβητο μέχρι το πιο σύνθετο γραμματικό φαινόμενο.